773 . امام صادق از پدرش - عليهم‌السّلام - نقل مىفرمايد كه در حضور آن حضرت از غضب و خشم صحبت شد . آن حضرت فرمود : « گاهى انسان خشم مىگيرد به طورى كه هرگز خشنود نمىشود و به واسطه همان خشم به آتش مىافتد . پس هر كس كه خشمگين شد اگر ايستاده بود بنشيند كه اين نشستن پليدى شيطان را از او دور مىكند و اگر نشسته بود برخيزد و اگر كسى بر يكى از بستگانش خشم گرفت به سوى او رود و به او نزديك شود و بدنش را لمس كند ؛ زيرا تماس خويشاوندى موجب آرامش است . » 774 . امام كاظم - عليه‌السّلام - فرمود : « هركس در جايى كه بايد درشتى و خشونت به خرج داد ، خشم نگيرد ، در برابر نعمت‌ها سپاسگزار نيست . » بيان با توجه به متن حديث معراج روشن مىشود خشم بر دو نوع است : يكى خشم بنده بر خداوند متعال و ديگرى خشم بندگان بر يكديگر ، آيات و رواياتى كه تا اين‌جا ذكر شد ، بر مذمت نوع دوم دلالت دارد . اما ناپسندى خشم بنده بر خداوند در قسمت مربوط به ويژگيهاى فقرا در ذيل آن بخش از حديث كه فرمود : « بر پروردگارشان خشم نمىگيرند . » مورد بحث قرار گرفت .